Kinderen hier en daar

Hallo, liebe Kinder!

GEZIEN: op de Weinberg, het weer fris maar met een beetje zon. Vaders, moeders, oma's en kinderen die een prachtige speelplek hebben. Staat daar een bakfiets,rood frame, zwarte bak: voor kinderen en boodschappen. Merk: de Fietsfabriek!

Of ik ze mis, de kinderen uit mijn klas? De kinderen van de Parkenschool in Apeldoorn? www.deparkenschool.nl  Tsja, eh…. eigenlijk niet🤭, want hier op mijn kamer heb ik heel veel spulletjes die me aan hen doen denken. Alle kaarten met 🤩leuke gedachten en😘 lieve opmerkingen bijvoorbeeld. Maar ook het kompasje heeft ons al eens geholpen toen wij met de auto op een doodlopend landweggetje in het veen stonden.  Mevrouw  M. (nee, ik mag haar achternaam niet noemen, zij vindt zichzelf als sprookjesverteller en waarzegster op de Paasmarkt in Spandau erg beroemd) heeft de Hollandse stroopwafel ontdekt: ze heeft er al drie op en ik heb er nu nog maar 15😥 voor vier weken…

En mijn huisgenoot Gabriel (uit Ecuador, maar spreekt vloeiend Russisch) vindt pindakaas heel bijzonder smaken, dus die pot heb ik nu verstopt😠. Hij slaapt achter een kamerscherm in de woonkamer en hij gaat altijd erg vroeg slapen,  dan moet het licht uit. Dus dat piepkleine zaklampje van O’Neill ( van wie kreeg ik dat?) is heel handig, anders loop ik in het donker iets omver. En de bruine schoenveters kon ik gebruiken om mijn mascotte voor het raam te hangen: miss Piggy en dat is om de buren een beetje te plagen. Naast ons huis is namelijk nog een huis dat op een hotel lijkt, want er brandt altijd licht. Volgens mevrouw M. is het hiernaast gewoon een Puff. Vraag dat maar eens aan je ouders. En miss Piggy staat dat voor het raam allemaal nieuwsgierig te bekijken en lacht die drukke mannetjes, die in dikke auto's worden afgezet eigenlijk vierkant in hun gezicht uit.

Mijn andere huisgenoot, Sebastian begroette me in een soort Nederlands, dat hij in Enschede heeft geleerd tijdens zijn studie. Hij is jaloers op de Rituals luchtjes. Nivea kende hij al, want dat is Duits, zegt hij. Mevrouw M. wil eigenlijk een keer naar Apeldoorn komen, dat ziet er zo mooi uit op de ansichten. Ik heb haar een  mooie gids van Paleis Het Loo gegeven.

Louis, die met zijn vriendin Nathalie maandagavond een curry van rijst en groente voor ons kwam koken is een soort wandelend talenwonder. Hij kent er 6, 7, maar kwam er niet helemaal uit toen hij vroeg wat een Autohaas🤨 was. Dat staat op het Audi  rugzakje waar ik mee rondfiets en dat hij in de gang zag.

Waar ik in school altijd wat te praten heb met kinderen in mijn klas, zo valt er heel veel te praten met allerlei mensen die ik tegenkom.

Lerares Susanne (van de taalcursus) is echt verbaasd als ik zeg dat wij een klas van 32/33 kinderen hebben, die super zelfstandig en samen heel gezellig zijn. Haar zoontje van 8 zit in een klas van 22 en de juf heeft een klassenassistente en een stagiaire en toch wordt haar zoontje erg geplaagd omdat hij erg op zijn vader (Boliviaan) lijkt.

Daniel komt uit Spanje, hij is goed in computers en informatica, in zijn land is weinig werk voor jongeren, daarom werkt hij al hier in Berlijn en moet snel Duits gaan bijleren. Diana komt uit Italië en al pratend sorteren wij woordjes op ‘spreektaal’ en ‘schrijftaal’. Mariano, ook een Spanjaard baalt van het onderwerp waarover wij les krijgen. Het gaat over de dood en alles wat daar bij hoort.  ‘Ik ben 27 en wil graag 28 worden’- denk daar maar eens over na.

Ana Carlotta , die ik nog steeds volg op Facebook (2019)is een Roemeense van 24, nu bijna 30 en van haar baas in Hamburg mag ze vier weken lang intensief Duits leren, terwijl ze het eigenlijk al heel goed doet.  Ze is bezig om coach te worden, mensen begeleiden in hun werk en eigenlijk vindt zij dat ik leraar Duits moet worden.

Hassan uit de telecomwinkel inde wijk  Neukölln is heel geduldig. Zijn vader kent niet zo goed Duits en  hijzelf heeft de Realschule (mavo) niet afgemaakt. Mijn defecte mobiel met 120 opgeslagen nummers, 80 foto’s voor de website, mijn favoriete muziekjes en bewaarde lieve SMSjes krijgt hij ook na een uur niet meer aan de gang,  maar hij geeft me een andere Sony Ericsson, die me hier in Berlijn voorlopig kan helpen. En ondertussen heeft hij mij verteld hoe zijn familie in elkaar zit en waar zijn broers en zus hun baan hebben gevonden. Zijn vader staat er trots naast.

Hoe kinderen hier spelen?  In de telecomwinkel kwam een vader informeren naar een DS. Zijn kinderen hadden Paasvakantie en hij wilde een DS mét spelletjes cadeau geven.  Misschien dat kinderen in een grote stad meer binnen spelen?

Tussen alle hoge huizenblokken zijn regelmatig pleinen of parken. Soms vol met terrassen, een enkele keer om te parkeren, maar meestal met een kinderspeelplaats, een voetbalkooi,  tafeltennistafels of een basket. In de wijken Prenzlau en Friedrichshain zijn steeds meer gezinnen komen wonen en de ouders praten net zolang met de stadsdeelraad, totdat hun kinderen ook een goede speelplek hebben.

 In de wijk Kreuzberg hebben Turkse en Duitse moeders ooit een braakliggend stuk land in bezit genomen en daar een kinderboerderij opgezet. Mensen in caravans en woonwagens ernaast letten op de dieren, geven ze te eten en zorgen ervoor dat kinderen er veilig en vrij hun gang kunnen gaan. Maar er zijn ook plekken waar tussen het beton bijna geen speelruimte voor kinderen is. Want hoe ruim en groen het op sommige plekken ook is, Berlijn blijft een grote stad. Een rit naar het platteland, de meren of bossen er omheen, waar sommige Berlijners een  buitenhuisje hebben, duurt al gauw anderhalf uur.

{PS: liebe Kinder betekent gewoon 'beste kinderen', dus dat je niet denkt wat zijn wij toch lief}. 

In de winter van 2017 viel mij op dat toen het gesneeuwd had en -9 Celsius was er toch kinderen buiten gingen spelen. Op school, op de kinderdagverblijven, de peuteropvang: kinderen gaan naar buiten in de kou: het is gezond!

Januari 2019 bijgewerkt

Alles wat groep 5 van de Parkenschool in het 'overlevingspakket' had gestopt. De 'autohaas' lag in de gang...

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Ike | Antwoord 17.12.2012 17:27

Dag Boudewijn, goed idee om op je rondschrijfbrief 2012 je website weer te vermelden. Het was een groots avontuur! Je schrijft beeldend, maakt het lezen leuk.

jim | Antwoord 04.05.2012 20:05

Maar meester over dat verhaal, wij zijn toch lieve kinderen!?
Vriendelijke groetjes Jim

meester Boudewijn 06.05.2012 18:15

Ja, ja, Jim, jullie zijn schatjes, natuurlijk! Maar wat ik wou zeggen: 'liebe' boven een brief betekent gewoon 'beste' . Also, ich Grüße dich, bis Montag!

Groep 5 | Antwoord 19.04.2012 15:25

Hoi meester Boudewijn.
We vinden het leuk om je verhalen te lezen.
We missen je wel hoor.
Groetjes groep 5!

jantien | Antwoord 18.04.2012 13:21

'k mis je wel hoor Boudewijn..nu moet ik op woe.mid. de school afsluiten Je stukjes en foto's maken me nieuwsgierig naar Berlijn. Fijne tijd nog!

Boudewijn Visser 18.04.2012 15:18

Vandaag ben ik 'gewoon' op school:een ochtend op de Fenny-Hensel-Grundschule en het gaat over de kruidentuin die de kinderen bijhouden. Komt een verslag van :-

gelske vegter | Antwoord 16.04.2012 17:31

Ha Boudewijn , wat een goed idee om een tijd naar Berlijn te gaan! Ik wens je een hele goede,interessante en vooral leuke tijd toe!I
veel groetjes van Gelske.

Boudewijn Visser 16.04.2012 20:56

Bijvoorbeeld za.mi.in de Philharmonie schoolkoren en schoolorkesten.Ik ben benieuwd. Alvast gefeliciteerd voor morgen. Sommige data zitten gewoon in mijn hoofd

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

05.09 | 22:35

Hallo Betsy, het belangrijkste is dat je minimaal een half uur van te voren binnen bent. Geen reservering, geen kaartje nodig. Geniet ervan! groet van Boudewijn

...
05.09 | 15:17

Moet je hiervoor kaartjes reserveren en zo ja waar doe ik dat dan?

...
13.05 | 21:41

Dank voor je reactie! Het wrange is dat de eerste eigenaar, familie Alexander niet geloofde in God: het waren seculiere joden. Een deel ontsnapte aan de nazi's.

...
12.05 | 10:31

Boeiende geschiedenis. God is getrouw.

...
Je vindt deze pagina leuk