Dagboek van Els

Het gaat echt niet goed met Boris. Dus die moeten we een beetje beschermen tegen een al te enthousiaste meute meer mobiele viervoeters. In de ochtend arriveerde Davy, het (tijdelijke asiel)hondje waarover ik eerder sprak. Hij heet nu nog Davy maar die naam klinkt hier op dit moment niet al te positief vanwege alle onnodige tumult er omheen dus naarstig op zoek naar een geschikte naam voor hem waar we ons allemaal goed bij voelen. Morgen foto''s van dit geweldig leuke, lieve blije ''eitje''. Martijn was zo lief om hem hierheen te brengen maar ik had hem graag zelf opgehaald. De ''overleden" auto maakte dat onmogelijk.

 

Bab kwam de boekhouding doen, tenminste, dat had ze verwacht te kunnen doen. De bank heeft van alles gewijzigd, daarom moesten wij eerst het telefoonnummer later registreren in een fysiek ING kantoor maar ook dat werd ons pas duidelijk in een eeuwigdurend telefoongesprek! Dus aleer we konden inloggen hadden we al een middagvullend ING programma achter de rug.

 

Morgenochtend begin ik de dag met uiteraard Gerard in de hoop dat hij mij op kantoor wil ''ondersteunen'' met werk voor mijn buitenshuisbaas. Een mens moet hoop houden... Voor nu, nog even wat bestellingen voor de dieren doen. Zo ook het nierdieet (brok en vleeszakjes) voor de katten en nog Renske voor de honden. Kapitaal voer maar de dieren hier kunnen helaas niet zonder.

Vanochtend natuurlijk eerst onze Gerard weer een poosje 'entertainen' en omgekeerd. Want het wordt een steeds grotere clown. Een dierenagent kwam op verzoek langs maar ik moest met Maja en Feestje naar Sofie. Bij Maja zijn de nog resterende hechtingen verwijderd, gedeeltelijk waren ze al opgelost. Het zag er heel goed uit! Gelukkig maar. Donderdag komt de trimster en daarna kan Maja op zoek naar haar ultieme voor altijd thuis huis. Feestje haar oren waren ook veel schoner/beter dan drie weken geleden. De restanten van het vloeien zijn nog enigzins zichtbaar maar haar hele buikstreek voelt goed dus rustig wachten op volledig herstel. 

 

Na het vertrek bij Sofie stond ik met autopech op de toerit naar de snelweg. Wat een film, maar wel een hele slechte. De mevrouw aan de telefoon wilde een straatnaam maar die zie ik over het algemeen op snelwegen niet zo vaak zichtbaar aangegeven staan. De auto ging niet meer op slot, de honden zaten erin en ik kon eën heel eind gaan lopen met het doel de lokatie door te kunnen geven. Aanbellen aan huizen waar niemand thuis was. Uiteindelijk zag ik iemand in een weiland met paarden. Ik erheen. Op dat moment met de verbinding met de hulpdienst verbroken. Het hele beltraject met keuzemenu leverde dit keer een vriendelijke man als gesprekspartner op. Die hoefde geen nadere lokatie dus terug naar de auto. Feestje vond het allemaal best, Maja sliep rustig in haar autobench. Inmiddels was Jan onderweg met de camper om in ieder geval de honden op te halen.

 

Ik had inmiddels een kort bericht op mijn privé facebookpagina geplaatst. Els de Strooper is in die regio woonachtig, was op weg naar huis en was zo lief om de omweg te maken en om mij even gezelschap te houden. We hebben de honden in de camper gezet, Jan kon huiswaarts waar er dan natuurlijk ook weer heel veel wachten op de structuur die ze gewend zijn. De hulpdienst liet weten dat ik terug mocht bellen als ze 2 uur later nog niet gearriveerd waren. Die mochten mij echter slechts tot net over de Nederlandse grens helpen. Zucht!

 

Uiteindelijk arriveerde er een aller vriendelijkste man. Die me na een vluchtige blik onder de motorkap al wist de vertellen dat het einde van de auto een onomkeerbaar feit was. Hij nam zijn telefoon ter hand, heeft gepraat als Brugman en uiteindelijk mocht hij de auto op de takelwagen hier thuis afleveren. Els bracht mij naar huis en ik ben haar ongelooflijk dankbaar voor alle geboden hulp én voor het aanbod om de komende dagen beschikbaar te zijn voor het vervoer van de dieren mocht daar nood aan zijn.

 

Eenmaal thuis loop je dan 'heerlijk' achter de feiten aan maar het is niet anders. We moeten zoeken naar een oplossing, vervanging auto. Het bedrijf waar we hem een week of 7 geleden hebben aangeschaft was vandaag gesloten. Dus daar gaan we morgen weer mee verder. 

 

Methond Bas gaat het stukken beter. Het stompje, restant staart, oogt rustiger en hij linkt ook minder gedreven om er onophoudelijk aan te zitten. Ziggy had wat ontstekingsreactie op de hechtingen van zijn neus maar ook dat gaat wat beter. 

 

Als de kleine binnenshuis hondjes eten mogen de kleine Kattine hondjes naar buiten. Ook Grom. Die schudde met zijn koppie en dat deed mij besluiten om hem op de bar te zetten om in zijn oren  te kijken. Dat verliep niet erg succesvol. Hoe zal ik het netjes zeggen, hij liet merken dat hij dat toch liever niet heeft. 

 

Ik zou morgen de hond met teckelpootje ophalen die, bij voorkeur met gezwinde spoed, het asiel moet verlaten. Dat gaat dus niet lukken. Als het asiel vervoer heeft, is hij hier uiteraard welkom. Als dat niet het geval is, moet het even wachten...

Gerard geeft een nieuwe dimensie aan het woord bankhangen...

Om 7.30 uur opgestaan. Dan zit ik vanaf 7.45 uur door middel van de leiband aan Gerard verbonden. Uitlaten, druppelen, samen de koffie naast mijn mond gooien, tot de conclusie komen dat we niet zonder problemen samen in de wc passen en daaruit concluderen dat ik het gebruik van enig sanitair gemak uit moet stellen tot Jan weer in de buurt is. Gerard krijgt pillen in worst, Gerard eet de worst en tuft de pillen uit. En zo sukkelen wij voort tot ongeveer 12.30 uur. Na wederom een uitje in eigen huis en tuin krijgen Gerard en Philip, die dan de hele ochtend in goed gezelschap buiten heeft gespeeld, eten. 

 

Daarna zelf even eten. De hele middag Ford doorgewerkt voor mijn buitenshuisbaas, artikelen uitgewerkt. Jan heeft Blond, Canou, Diva en Shot geborsteld terwijl Gerard samen met Philip en Buffy los op het terrein mocht spelen. Zo gaat om te zien dat dat hem weer goed afgaat! Buffy diende in het begin nog even als buffer zodat Philip niet al te zeer zijn speellusten op Gerard zou botvieren. Maar ook onze Philip lijkt te beseffen dat enige voorzichtigheid met zijn grote vriend noodzaak is. Daarna ging Jan met Feestje naar het bos en eerlijk gezegd was ik op dat moment een heel klein beetje jaloers, of beter gezegd teleurgesteld dat ik niet mee kon. 

 

Aan de andere kant heb ik nu lekker onze Boris, over wie ik me zorgen maak, bij mij op kantoor gelegd en hem tussendoor verwend met knuffeltjes en lekkertjes. Ik moest het uitwerken van de artikelen onderbreken voor het voeren, daarna snel weer door. Het werk af kunnen maken. Gelukkig maar want ik heb een deadline morgen 12.00 uur en morgenochtend moet ik naar dierenarts Sofie. De oren van Feestje moesten namelijk drie weken na eerste behandeling opnieuw worden bekeken en de hechtingen van Maja mogen er waarschijnlijk uit. Ik heb Moppie nogmaals onder de aandacht gebracht op Facebook want dat leuke hondje is echt klaar voor adoptie. 

 

Deze dag afgesloten met heerlijke nasi van 'huistraiteur' Astrid. Het was zo fijn om niet meer te hoeven koken maar te kunnen genieten van een kant en klare home-made overheerlijke nasi. De dag was lang maar gevuld met ook gebeurtenissen waar we blij van werden. Ach weet u, de dieren maken het allemaal meer dan de moeite waard... 

Gewerkt voor buitenshuisbaas en boodschappen gedaan. Gerard neemt nogal wat uurtjes per dag al mijn aandacht nodig. Belma is niet helemaal in orde dus extra knuffelen met haar op de bank. Gerard heeft vandaag samen met Buffy los buiten gespeeld. Echt genieten!

Nieuwe commentaren

21.10 | 13:20

Ik stamp de pillen voor Nienke fijn en dan maak ik er een leverworstballetje van.
Kan ze ze er niet weer uit mummelen.

...
20.10 | 14:10

In Nispen

...
20.10 | 12:10

Waar verblijft dit schatje?

...
19.10 | 08:13

Hij is zo mooi dat je eigenlijk een vitrinekast speciaal voor hem op maat moet laten maken!

...