Dagboek van Els

Vanochtend (eindelijk) eens tijd gemaakt om Claudetjes nageltjes te knippen, de klitjes te verwijderen en haar te borstelen. Daar wordt mijn heerlijke hondenmeiske zo lekker fluffy van!

Op donderdagavond liet Jan tot overmaat van ramp zijn telefoon vallen en ondanks dat het geen harde klap was, was het einde telefoon! De huistelefoon mee naar bed genomen want we wilden uiteraard bereikbaar zijn in verband met de moeder van Jan. Die is vrijdag geopereerd, grote kom-kop operatie maar naar omstandigheden vond Jan, die haar gisteren een bezoekje bracht, dat ze heel knap de moed erin houdt. En daar neem ik dan weer mijn petje voor af!

 

Gisterochtend de auto, nu dus met functionerende trekhaak, opgehaald. Snel even om boodschappen. Jan moest voor de middag nog langs de bank. Vrijwilligster Anja en ik deden de dieren. Einde van de middag reed Jan naar het Rotterdamse ziekenhuis voor een bezoekje aan zijn moeder en voerde een gedeelte van de dieren.

 

Intussen nog een toptelefoontje. Een grote (dieren)vriendin bood aan om een groot gedeelte van de drank voor de open dag te sponsoren. En dat scheelt voor ons dan weer een enorme slok op een borrel. Daarom nog overleg met Bab en vanochtend met Yo. Dat is dus geregeld en één hele grote zorg minder! (Andere) Els bracht een wagen vol kleding.

 

Vandaag mocht ik bij dierenwinkel 't Stertje in Ossendrecht nog wat diereneten ophalen en een hele mooie prijs voor de loterij van de open dag! En Jan is nu met aanhanger onderweg om samen met Jolanda ook nog ergens kleding op te gaan halen. Top, top, top.

Vanochtend al vroeg op pad want de jeep zou een (nieuwe) trekhaak krijgen. Dat had wat voeten in aarde, maar het lijkt nu toch te gaan lukken en naar verwachting is hij morgen klaar.

 

Zeer recent is hier alles geschilderd. Ik kocht expres goede, dus dure, lak/verf om er een poosje vanaf te zijn. Na de logeerkamer blijkt nu ook de woonkamer op veel plaatsen verschrikkelijk te verkleuren. Er komen gewoonweg grote gele vlakken in. Naast zonde van het geld is ook meer dan zonde van het vele werk wat we erin staken en wederom in moeten gaan steken.

 

Tot overmaat van ramp zojuist vernomen dat de moeder van Jan gevallen is en daarbij haar heup heeft gebroken. Ze zijn nog in afwachting van de mening van de orthopeed maar waarschijnlijk moet ze geopereerd worden. En dat natuurijk aan de vooravond van een weekend dat we geen hulp hebben.

Onze Grietje is gisteren naar haar pleeggezin gegaan! De oudjes genieten van de wedergekeerde rust en eerlijk gezegd, wij ook een beetje. Grietje is een ware 2.0 pup, voorzien van bergen energie en een ongekende vastberadenheid om de oudjes 'te slopen'. Nu verblijft ze binnen het gezin van Nancy en Johan die samen met hun kids eerder herder Prins adopteerden. Prince werd op de leeftijd van 13 jaar zwaar verwaarloosd, zwervend aangetroffen in Sneek. Een zoektocht naar de eigenaar leerde dat degene die hem had '' gevonden''  hem vlak van tevoren had aangeschaft via Marktplaats. Maar goed, hij vond zijn Eldorade bij Nancy, Johan en kids. Vervolgens leefde hij 4 jaar lang als een ware Prins en stierf hij op de gezegde leeftijd van bijna 18 jaar. Het gezin is woonachtig nabij dierenarts Sofie, docher Sara wil dierenarts worden en vergezeld zo nu en dan 'onze'  Sofie. Het gezin neemt ook de voor- tijdens- en nazorg betreffende de operatie op zich. Ze kan zich niet meer watjes wensen om in gelegd te worden. Mijn grote dank gaat vooral uit naar mijn steun en toeverlaat van de laatste weken, reus Gino. Wat een geweldenaar die zich alle puppenstreken liet welgevallen!

 

Gisterochtend dus nog met Grietje doorgebracht. Wandel ik met haar door de tuin, in mijn beleving nog samen met haar en opeens zie ik Grietje op een achtergelegen veld lopen. Gescheiden door hekwerk en een brede sloot. Jan heeft haar terug getoverd, ik weet niet precies hoe want ik was de auto al aan het starten om, om te rijden. Daarna heb ik het huis een beetje gerestaureerd want alles binnen pupbereik was even uit de kamer verdwenen.

 

In de middag heeft Bab ontiegelijk veel boekhoudwerk verricht. De rest van de vrijwilligers deed de kamertjes, Jan heeft wat geschilderd en in de vroege avond hebben we allemaal samen nog wat gegeten.

 

Vanochtend vroeg een mevrouw die geen raad wist met een hondje vanuit een diervriendelijke situatie. Wij hebben geen asielfunctie maar het asiel ter plaatse bleek gesloten vanwege een rattenplaag? Heel bijzonder! Omdat je de hond en de huilende mevrouw dan toch wil helpen heb ik binnen het netwerk op zoek naar een opvangplekje en toen ik dat had gevonden bleek er wellicht nog een andere optie te zijn. Fijn voor het hondje maar inmiddels heb ik dan weer een gunst gevraagd waarvan ik niet ongelimiteerd gebruik kan maken. Niet veel later bleek het toch weer anders. Kortom, een paar uur later heb ik voor de eigen dieren nog niets kunnen betekenen en hebben we nog geen zekerheid betreffende dit hondje.

 

Ik heb ook vernomen dat er binnen het asiel wat ik hoog in aanzien heb, een kat is ingeslapen omdat het dier een gebroken heup(en) had. Het asiel en de dierenbescherming hadden er de kosten niet voor over, schijnbaar ook niet de moeite waard om even naar ons te bellen. Wij beschikken over minder gelden maar zetten ze wel in waartoe ze bestemd zijn. Balen!

Als je iedere vrije minuut spendeert aan het samenstellen van steunaanvragen en het versturen van schooibrieven, kun je alleen maar een schietgebedje bijsluiten bij verzending. Dat in de hoop dat het wat oplevert! Onze dieren, de dieren waar wij ons om bekommeren zitten vaak aan de 'verkeerde kant van de streep'. Pedigree Pal steunt de asieldieren maar opvang voor de uitgeprocedeerde asieldieren die anders gedood zouden worden behoren dan opeens niet tot hun doelgroep. Zwerfkatten behoren bijvoorbeeld ook niet tot de doelgroep van een steunfonds dat beweert dat hun aandacht vooral uitgaat naar katten... Een regionaal steunfonds ondersteunt niet omdat we landelijk 'opereren'. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ook met het indienen van steunaanvragen en 'schooibrieven' want met de open dag voor de deur kunnen we nogal wat 'materialen' gebruiken. Cadeautjes voor de loterij, vegetarische/veganistische hapjes en drank. We houden vol!

 

Gisteren kwam er een lief en rustig echtpaar naar Grietje kijken. Dat deden ze eerder ook naar Buddy. Dat durfde ze niet aan en/of de klik was er niet helemaal. Bovendien vertrokken ze toendertijd voor een maand vakantie. Dus ook niet de beste tijd om een hond te bespreken. Gisteren dus kennis gemaakt met Grietje. Ze gaan erover nadenken. Maar ook nu eerst een vakantie. Wij denken ook na want nog eens 14 dagen extra Grietje brengt voor de oude hondjes hier heel veel ongemak, lees ellende, met zich mee. De spelende pup heeft al een gaatje in het oor van oude Dirkje veroorzaakt. Ver-oor-zaakt, wat een woordspeling in deze. En onze Gino moet rust houden met zijn ernstig geblesseerde heup. Mijn enkel ziet bont en blauw van alle pogingen om de pup bij te houden. Dus een huisje op kortere termijn zou voor een ieder veel fijner zijn. Ook voor Grietje zelf. Ze hecht zich sterk aan mij en moet straks weer onthechten en haar kleine hondenhartje zomaar weer aan iemand anders durven schenken. Jan is al helemaal niet van de pups, ze werken echt op zijn zenuwen. Dus ook die probeer ik te ontlasten. Zodoende heb ik momenteel nog een meeste weg van een dakloze. Ik 'zwerf' samen met Grietje buiten rond.

Nieuwe commentaren

Gisteren | 18:47

Wat ziet ze er prachtig uit!

...
20.07 | 12:15

Zou je niet even contact opnemen met de fabrikant van de verf over het probleem van zo snel verkleuren. Wit wordt na verloop van tijd altijd geel maar zo vlug?!

...
20.07 | 09:03

Al gemeld bij degene waar de verf gekocht is? Wordt het niet minder vervelend van, maar geld terug is ook leuk. En wat vervelend van de moeder van Jan!

...
18.07 | 13:38

En de Dierenbescherming Facebook maar bestoken voor donaties om al die "zielige" kittens en katten te kunnen redden!?!?

...