Dagboek van Els

Update

Op de foto ziet u Ziggy, de blauwe Franse bulldog. Ik heb hem gisteren opgehaald omdat de fokker/handelaar heeft besloten om niet meer te fokken met dergelijke korte snuiten vanwege de benauwdheid. Hij loopt keurig aan de lijn en is buiten 'een ik ben nog een intacte reu plasje' zindelijk. Omdat de mopsjes vandaag vertrokken naar hun voor altijd thuis-huis zou Ziggy begin volgende week bij Charlotte in de opvang mogen. Hier verbleef hij echter in een kenneltje in de Kattine en vandaag was er iemand die hem per direct opvang wilde bieden. Even kijken hoe dat loopt maar op deze manier is hij in ieder geval de komende dagen al veel minder eenzaam dan hij hier zou zijn.

 

We hebben hier erg 'benepen' dagen achter de rug. Jan was naar de huisarts geweest vanwege gewichtsverlies. Eten als een dokwerker en steeds minder gaan wegen. Hij was doorgestuurd naar het ziekenhuis voor bloedonderzoek en een longfoto. Kregen we bericht dat er op de foto iets te zien is wat ze niet thuis konden brengen. De longarts nam contact op en nodigde ons uit voor een gesprek. Ik kan u vertellen, dat waren lange dagen en lange nachten. Vanmiddag bleek dat de klaplong die Jan in het verleden heeft gehad een vertekend beeld oplevert op de röntgenfoto. Er is 99,9% zeker niets kwaadaardigs in de long te zien en om dat ene kleine kansje helemaal uit te kunnen sluiten volgt er nog een longfunctietest en een scan. Pak van ons hart!

 

Vanochtend mochten we vijf honden ophalen uit de broodfok. Mijn God wat zijn ze er slecht aan toe. De open wonden, baarmoederontstekingen en tumoren vliegen ons rond de oren. Dierenarts Sofie gaat morgen op vakantie en ik wist al dat het geen 'even tussendoor klussen' zijn. Daarom belde ik naar onze zogenaamde reservekliniek hier in de buurt. De assistente liet me weten dat ze liever had dat ik een andere dierenarts raadpleegde. En nee, dat was geen banana split maar doodserieus! Dus weer een andere kliniek. Ik vrees met grote vrezen voor de bijbehorende kosten maar we konden geen dagdeel langer wachten met de behandeling...

 

Soms vraag ik mezelf af of ik nu daadwerkelijk helemaal gek ben. Vrezen dat Jan zo verschrikkelijk ziek is en toch 6 honden op 2 dagen ophalen. Dat is eigenlijk niet te doen, ook niet met hulp van lieve mensen. Maar ik weet dat de honden geen enkele schijn van kans hebben wanneer ik nee zou zeggen... Vandaar!

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

ada franken | Antwoord 18.08.2019 10.19

En het argument van de assistente was????? Noem de naam van die kliniek els. Want dit is geen reclame voor die kliniek!

Judith | Antwoord 16.08.2019 10.03

Vraag me al de hele ochtend af waarom zo'n rare kliniek niet wil helpen. Zijn de 'gevallen' te moeilijk voor ze of zo? Naam van de kliniek wereldkundig maken?

Judith | Antwoord 16.08.2019 07.55

Verdorie, is je dat even helemaal rot schrikken. Gelukkig niks aan de hand maar het kost je weer een onnoemelijke hoop stress en ellende

Rentia | Antwoord 16.08.2019 00.23

Heeft een assistente de bevoegdheid om te adviseren een andere kliniek te raadplegen?????

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

06.12 | 17:13

Wat akelig. Is hij net begonnen aan een leuk leventje en dan dit.
Zie het maar weer te verwerken. Sterkte jullie beiden.

...
06.12 | 12:16

Oh, Els en Jan,
wat een verdriet weer.
Veel sterkte voor jullie.

...
05.12 | 20:05

Ik wens jullie veel sterkte!

...
05.12 | 20:04

Wat een verdrietig drama! Het doet mij denken aan een herder van mijn zus. Vier jaar en ook veel bloedverlies via de anus. Zo vanuit het niets. Niets hielp.

...
Je vindt deze pagina leuk