Dagboek van Els

Vaarwel Nina...

Het ging niet goed met Nina en daarvan werden wij allen keurig op de hoogte gebracht middels Judith. Gistermiddag kon de dierenarts niet anders dan het advies uitbrengen om haar te laten vertrekken. Ze had geen nieuwe toevallen meer maar knapte domweg niet op van de laatste. Het laatste halfjaar en dan met name de laatste 8 dagen waren bijzonder heftig voor Nina én voor Judith. Zware epileptie en het herstel daarvan vergt veel van het dier en de 'toekijkende' mens, want meer dan er voor zo'n dier zijn, kun je niet betekenen. Nina was een zorgenkindje en een handen bindertje en dat maakt de leegte die ze letterlijk en figuurlijk nalaat nog groter. We zijn Judith dankbaar voor de meer dan goede zorgen en denken te weten wat ze nu doormaakt. Sterkte daarmee! Dikke knuffels, ik weet zeker, ook namens Nina die nog een heerlijke oude dag mocht beleven in Judiths veilige en liefdevolle veilige haven.

 

En natuurlijk overheerst de dankbaarheid voor nog 2,5 mooie jaren, we zijn blij dat we daaraan ons steentje bij konden dragen. Maar ik kan er niets aan doen, ik heb vannacht het onrecht wat Nina en ons is aangedaan toch nogmaals de revue laten passeren. Nina was een huishond van een fijn gezin. Ze leed aan glaucoom en dat is pijnlijk. Haar oog werd verwijderd en Nina was nog steeds haar eigen lieve zelve. Er was een zoontje in het gezin met opvoedkundige problemen. Nina vond het allemaal prima. Haar tweede oog werd aangetast en dat is pijnlijk. De behandelende dierenarts had altijd gezegd Nina over te nemen als de mensen haar ooit nog eens kwijt wilde. Tot natuurlijk het puntje bij het paaltje kwam. Haar tweede oog moest worden verwijderd en volgens haar eigenaren kon ze dan niet langer bij het zoontje. Van zijn krijsen werd Nina onrustig. Ik vertelde nog dat het na het verwijderen van het oog beter zou worden, dat de pijn daarmee zou verdwijnen. Uiteindelijk uitte de dierenarts zelfs het dreigement het oog uitsluitend te verwijderen als er daarna opvang voor haar was want het gezin, noch zij zouden zich nog over Nina willen ontfermen. Bizar. Ik vroeg Judith de permanente opvang van Nina op zich te nemen. Haar dure hormoongerelateerde epilepsiemedicatie was voor Judith onbetaalbaar, Nina bleef een stichtinghond en wij droegen voor een groot gedeelte de enorme kosten daarvan. Al bij aankomst in huize Judith bleek het helemaal mis, de oogkas waaruit het tweede oog was verwijderd was een gapend, ontstoken gat. Dus dan begin je al met extra zorg en kosten. Niemand heeft ooit nog naar Nina gevraagd, laat staan een centje bijgesprongen. Maar weet u, Nina was het waard! Absoluut! Maar u als donateur, wij als stichting en Judith als pleeg hebben wederom de kosten gedragen voor iemand anders zijn hond...

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

rentia | Antwoord 06.11.2019 16.44

Judith, heel fijn dat je Nina nog zo een fantastische tijd hebt gegeven. Heel veel sterkte met dit enorme verlies

Maaike van Rooy | Antwoord 05.11.2019 17.51

Zoveel respect voor Judith! En ook al kon Nina niet langer leven ze heeft vast en zeker gevoeld dat Judith tot de laatste stap bij haar was.❤️

Bab | Antwoord 05.11.2019 12.33

Judith je hebt Nina wel een hele fijne gegeven, maar afscheid nemen, went nooit. Heel veel sterkte.

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

Vandaag | 13:03

Hij had het niet beter kunnen treffen denk ik.
Misschien is dat op den duur een troost èn dat hij zo'n mooie leeftijd heeft gehaald. Heel veel sterkte allemaal.

...
09.12 | 22:53

Wat naar! Sterkte voor Mariëlle en jullie!

...
09.12 | 17:30

Wat vreselijk. Arm klein dinkie. Maar hopen dat Sofie wonderpilletjes heeft.

...
06.12 | 17:13

Wat akelig. Is hij net begonnen aan een leuk leventje en dan dit.
Zie het maar weer te verwerken. Sterkte jullie beiden.

...
Je vindt deze pagina leuk