Dagboek van Els

Polonaise...

Buddy namen we als jonge hond over van een asiel. Zijn doodsvonnis was al getekend maar een medewerkster wist dat te voorkomen bij afwezigheid van de beheerder. Buddy kwam met gezwinde spoed naar hier. Was het een eitje? Nee! Was het een hufter? Zeker niet! Buddy zou niet met veel kunnen maar wel met katten. Dat kon hij niet. Buddy ging in pension en Maaike nam de dagelijkse zorg op zich. En dan zal ik een hele lange periode kort samenvatten: wat we ook deden, niets lukte. En we zagen Buddy afglijden tot onbenaderbare, moeilijke en onbetrouwbare knoest. Ik weet als geen ander wat een verstoorde schildklier- en pancreasfunctie tot gevolg kunnen hebben, namelijk onverklaarbare agressie. We lieten hem testen bij een dierenarts die het lachwekkend vond, alles binnen de lijntjes. Vrienden van ons hadden een plekje voor hem binnen hun roedel. Maar ook daar liep het dermate fout dat ze op het punt stonden hem te laten doden. Intussen was er ook al een hersenscan gemaakt. Geen bijzonderheden en dan kom je bijna vanzelf uit op het punt van levensgevaarlijk zonder aanleiding. Ik kon niet leven met de doding van een jong en gezond dier. Na 24 keer slikken en 100 keer diep zuchten heb ik de man gebeld waar ik nooit eerder een vriendelijk woord voor over had. Ik vond hem een lullo, hij mij een muts! Maar in geval van leven en dood is alles geoorloofd. Hij, of eigenlijk zijn vrouw, noemde een prijs waar ik steil van achterover viel en dat voor 4 weken training. Maar het was een kans, zijn enige kans en die moest ik grijpen in de hoop dat Buddy dat ook zou doen. 

 

We kregen filmpjes waar we van schrokken. De hond viel echt aan! Trainer Bert van de Packleader vroeg of hij zijn arts naar de bloeduitslagen mocht laten kijken? Uiteraard. Binnen de lijntjes maar beide hoog. Op de medicatie veranderde het 'monster' in een hondenvriend met een eenmalige terugval en aanpassing medicatie bleek noodzakelijk. De stichtibg heeft na de decembernota nooit meer een rekening gekregen, nooit meer een cent hoeven te betalen. Ik had inmiddels ook vertrouwen in hoe hij het bij Bert deed maar het schoot dagelijks door mijn hoofd dat daar nog wel een open einde aan zat. We zouden ooit nog wel eens wat moeten met de hond. Dat baarde mij zorgen. Bert heeft een dame, in het rijke bezit van een 14 jarige dochter maar die onlangs afscheid moest nemen van eigen hond, met Buddy laten trainen. Daarna gevraagd of zij hem eens wilde observeren in huiselijke kring. Nou, dat heeft ze gedaan. Buddy maakt alles mee. Bezoek, het gezelschap van een kat, de snoepreisjes naar opa en oma die een oude Cocker hebben. Moeder en dochterlief zijn verliefd en na zes weken logeren besloten ze hem niet meer te willen missen! Van aartsvijand tot held, zowel Bert alsmede Buddy! Ik geloof niet dat ik ooit eerder zo blij was met mijn ongelijk! Dankjewel Bert en Judith want zonder jullie had ik zijn leven niet kunnen redden. Dankjewel Buddy! Jouw leven was lang niet altijd gemakkelijk, zeker nu we de ware reden achter jouw gedrag kennen. Maar zo blij dat je er nog bent en nu op deze manier het leven mag beleven... 

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Bab | Antwoord 20.05.2020 08.06

GEWELDIG!!!!!

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

10.08 | 07:45

Ik zou een móord doen voor zo'n interieur haha!
Maar het is echt mooi zeg!

...
09.08 | 08:07

Pfff, ik krijg het al warm als ik het lees. Wat goed dat iedereen toch doorzet. Wij doen niet veel meer dan met z'n 3en voor de ventilatoren hangen. Petje af!

...
06.08 | 12:34

Mail even uw telefoonnummer naar elsadams@xs4all.nl dan neem ik (Els) later even contact met u op.

...
06.08 | 10:59

Geachte
Kooiker Jessy heeft mijn interesse gewekt. Waar, bij wie moet ik zijn om samen te onderzoeken of ze misschien bij mij past ?
Vriendelijke groet,
Marlie

...
Je vindt deze pagina leuk