Dagboek van Els

De wereld draait doorrrr...

Soms weet ik niet eens of we al die tikken die wij én de dieren voor de smoel krijgen wel moeten vermelden maar dit is tenslotte een dagboek en trouwe volgers verdienen eerlijkheid. De lieve, keurig nette familie wist het zeker, ze gingen 100% voor Duke. Dus Duke daarheen. We voorzagen geen problemen, Duke is een schat en de mensen waren overtuigd. We zouden Donna rustig gaan laten wennen aan de unit waarin Duke eerder onderdak vond want Donna is met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid deze winter nog bij ons en haar huidige unit wordt dan te koud. Bovendien heb ik veel geleerd deze week. Hier moet alles kosten wat kost, gewoon doorgaan. Ongeacht of dat nu strompelend of huppelend geschiedt. Verder was de rontgenologische beeldvorming van mijn enkel dermate duidelijk, er zit geen enkele zijwaartse bewegingsmogelijkheid in mijn linkerenkel en die komt er ook niet meer. Dat houdt in dat de opvang van de jongere, grote honden niet langer tot de mogelijkheden behoort. Voor een klein aantal van hen hebben we in de toekomst een (geldverslindend) alternatief maar voor wat betreft hier, moeten we de feiten onder ogen zien. Nu sjouwt Jan met de grote honden maar ook die wordt er niet jonger op, kan bovendien ook 'gewoon' een griepje krijgen of een andere blessure oplopen. Let wel: wat er permanent is gaat niet weg en ook de grote gezapige, oudere exemplaren blijven welkom. Maar de tijd dat ik me onbezorgd en ongestraft als een soort van vlaggenstok achter een 81 kilo zware Sint Bernard liet aanslepen ligt achter ons.

 

Zoals te doen gebruikelijk waren we laat en net na het voeren ging de telefoon. Vol verbijstering heb ik aangehoord dat er geen lievere hond bestaat dan Duke (dat wist ik al en zeker onder voor hem ideale omstandigheden met veel bewegingsvrijheid en geen katten) maar dat hij de volgende ochtend zou worden teruggebracht. Nou, doe dan maar vanavond nog. De heer des huizes, die eerder eigenlijk nog het meest enthousiast was geweest, kampte met een burn out en was helemaal overstuur omdat hij een hond in huis niet meer aankon. Maar het is niet zo'n opgave om een lieve hond zijn gang te kunnen laten gaan op 1,5 hectare omheind terrein. Om een heel lang verhaal heel kort te maken, de mevrouw moest bellen, de zoon moest vrouw, kinderen en visite achterlaten om samen met zijn zus vol oprechte schaamte Duke terug te brengen. De zoon had nog overwogen om Duke zelf te houden maar hij is al in het rijke bezit van twee teckels met de bijbehorende spatjes en ik verwacht niet dat het een goed idee geweest zou zijn. Bovendien moet een ander zijn leven niet totaal op zijn kop zetten voor een overeenkomst die hij/zij niet zelf is aangegaan. Duke is weer 'thuis' en ik geloof en hoop dat hij het allemaal als een leuk uitje heeft bezien. Maar men mag zich nooit vergissen in wat een dier hier van meekrijgt, het zijn tenslotte geen jojo's. Indien Duke een asielhond was had hij nu geheel onterecht een negatieve aantekening achter zijn naam staan want retour is retour en asielen vergeten wel eens dat dieren daar lang niet altijd schuldig aan zijn.

 

Velen van u weten dat mijn (levens)pad in het verleden niet altijd met rozenblaadjes was bezaaid. Daar zat ik dan als 48 jarige weduwe, berooid en wel in afwachting neerdaling van het zwaard van Damocles. Maar wel in het gezelschap van ruim 100 dieren die moesten eten, plassen en poepen. Die aandacht behoefden en meer van dat al. Werken voor de kost en dit er 'tussentijds' bij doen. Mijn God, ik weet wat een burn out is. Mijn hoofd bleef werkend, mijn lichaam schakelde zichzelf uit. Ik heb wel eens kruipend de dieren gevoerd. Maar ik heb ze gevoerd! Maar vannacht zat ik te denken, wat als ik in die tijd ook in een hoekje weg had kunnen kruipen, in een stoel was gaan zitten huilen terwijl een ander mijn 'problemen' oploste? Wat als ik door de situatie gedwongen, mezelf niet bijeen had geraapt? Dan was ik er waarschijnlijk nooit meer helemaal bovenop gekomen. Natuurlijk blijf je kwetsbaar en verdient iedereen een achterban. Ik vrees echter dat in het verhaal Duke veel levende wezens zijn gedupeerd maar dat de 'veroorzaker' er het minst door is geraakt. Sorry Duke, maar de wereld draait doorrrr.. Letterlijk en figuurlijk!

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

Vandaag | 10:10

Snoepies toch? Ze kleuren ook zo mooi bij het interieur haha!

...
26.09 | 15:20

Volgens mij staat erbij dat je kunt bellen...

...
26.09 | 15:18

Het wordt tijd dat de zogenaamde onwetende kopers aan de schandpaal gaan. Ze houden deze handel in stand.

...
26.09 | 14:43

Goeiedag Baron.
Ik heb je bericht gelezen. En me vriendin en ik willen je graag een mooie thuis geven.
Wij willen spelen,wandelen
We zijn helemaal weg van je.

...
Je vindt deze pagina leuk