Dagboek van Els

Update

Ik had deze week graag een keertje naar de Roosendaalse kermis gegaan. Niet omdat ik nu zo dol ben op de kermis maar om überhaupt weer eens iets te doen en dan wel samen met Jan. Er is niets van gekomen, drukte overdag, drukte 's avonds... Maar vandaag bleek dat geen enkel ritje achtbaan zo adembenemend spannend kan zijn als het leven hier. Ongekend hoge pieken met helaas ongekend diepe dalen, en dat allemaal in één dag! 

 

De dag begon met een appbericht van Ursula dat hondje Jordy ziek was, kon niet poepen volgens haar en ze had een afspraak om 9 uur bij een dierenkliniek. Daarna volgde een gunstig bericht. Gisteren bestond het vermoeden dat opvanghondje Nova binnen het in het pleeggezin voor het daar aanwezige hondje Kiss, stress opleverde. Ze wilde daardoor niet eten maar haar plegers vertelde mij gisteren ook het nog even aan te willen zien. Vanochtend had Kiss weer gegeten en het pleeggezin denkt effectieve veranderingen te hebben doorgevoerd. Met andere woorden, ze kan blijven. 

 

De dierenarts belde. Jordy was niet zomaar niet lekker en het euvel zat niet in zijn darmen. Hij had stenen in de pisbuis en in de blaas. Er werd euthanasie genoemd of een operatie. Als hij een kans heeft, dan krijgt hij die, dus opereren. Schrikbarende kosten maar vanmiddag werd hij geopereerd. Paar keer over en weer bellen met Ursula. Hij heeft de operatie doorstaan maar niets is nog zeker! En ook al doorstaat hij de operatie, de urenlange narcose en blijft hij in leven met verbouwde 'geslachtsdelen', dan nog is zijn toekomst niet zeker. Aan mij de 'schone' taak om Ursula daarvan te doen doordringen. Hij moet tevens levenslang op een streng dieet en mag daarnaast geen enkel afwijkend voedsel of snoepje. 

 

Maar goed, ik reed tussendoor naar Bert waar Maaike hond Zoë ophaalde om haar naar het verre Friesland te brengen. Ze was immers welkom bij Judith. Ik was daar ter plaatse al blij verrast. Ze was alweer veel slanker dan een paar weken geleden, beweeglijker en vrolijker. Pak van mijn hart. Praatje met Maaike, praatje met Bert, spullen inladen, Zoë in de auto en Maaike op weg. Op een drukke en lange weg maar Zoë bleef geduldig en braaf. Eenmaal bij Judith leek er echt een toffe klik tussen die twee en Zoë is gebleven. Er zullen nog wel wat hobbels te overwinnen zijn maar we hebben het volste vertrouwen in Judith en in haar berg ervaring met de vaak niet gemakkelijke herplaatser. En ik heb haar niet gevraagd of ik een foto mocht plaatsen maar ik doe het gewoon... Het is natuurlijk allemaal nog heel pril maar op de één of andere manier heb ik het gevoel dat Zoë nu daar is waar ze heel haar leven op heeft gewacht. Na 9 pechjaren nu het verdiende hondenleven... 

 

Gisteravond belde grote hondenvriendin Astrid uit Sneek. Mensen hadden drie maanden geleden een blinde pup geadopteerd. Hondje was toen zes maanden jong. Ze wilden het niet meer en Astrid was met spoed op zoek naar een geschikt thuis. Met onze wisselende samenstelling kon ik het dier geen plezier doen maar ik zou met haar meezoeken. Tussen de middag belde Astrid dat ik niet meer hoefde te zoeken, de mensen hadden de pup dood laten maken. Wat zijn dat voor mensen? Wat is dat voor een dierenarts die een gezonde jonge pup vermoord? Ik hoop van harte dat de mensen achter deze plaatsing nog niet klaar zijn met deze adoptanten én met deze dierenarts. En weet u, ik kreeg gisteren foto's doorgestuurd van het hondje in kwestie. Een heel innemend jong hondje wat nu op mijn netvlies gebrand staat! Wat is de wereld slecht voor dieren..  wat is het erg dat mensen die er voor hebben geleerd om dieren te genezen ze onnodig doden!

 

Lea belde. Zij en haar dochter hebben hondje Queenie in opvang. Queenie doet het in principe wel goed Maar Lea kan het niet aan. Ze wordt er nerveus en onzeker van. Nu ben ik een kei in het wegnemen van onzekerheden bij dieren, bij mensen lukt mij dat dus blijkbaar niet. Want ik vind dat ze het prima doet! Gelukkig is er geen grote spoed bij maar wel op zoek naar een vervangende pleeg en anders naar hier.

 

Ik heb gelukkig nog even met de nieuwkomer, de jonge zwarte krullenbol in het bos kunnen spelen. Een uurtje de Collies kunnen borstelen. En toen ik om 20.30 uur de pannen op de plaat had staan om eten voor ons te maken, kreeg ik een appje dat na wekenlang pogen een bang en verwilderd kitten was gevangen. Pannen uit, bench opstellen en op kitten wachten. Veel kleiner dan ik had verwacht en morgen zal ik haar tijdelijk verblijf aanpassen zodat we wat gemakkelijk kunnen proberen of ze nog aan mensen kan wennen. Maar dat is voor morgen. Of beter gezegd, voor vandaag maar na het slapen.  

 

Hondje Jordy moet vannacht op de kliniek blijven en dat terwijl daar 's nachts niemand aanwezig is. Deze kliniek was niet mijn keuze maar hij is nu eenmaal daar. Jordy is nog in levensgevaar en ik probeer altijd het risico te voorkomen dat een dier moederziel alleen sterft in een voor hem of haar vreemde omgeving. Ik realiseer mezelf nu wel hoezeer we boffen met dierenarts Sofie waarbij we om 00.30 uur Claudetje nog op mochten halen na haar operatie omdat ze liever thuis zou zijn in plaats van op de kliniek. Dankbaar voor al die keren dat ze onze patiëntjes mee naar bed nam als het echt niet anders kon dan ze daar te laten.. Blij met onze reserve-dierenarts Ingrid die ook bij haar praktijk woont. We kunnen niet anders dan hopen en bidden dat Jordy nog een poosje mag blijven leven en ook een beetje hopen dat de rekening wat mee mag vallen. We hebben in ieder geval weer genoeg om van wakker te liggen...

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

17.10 | 15:43

Wat een aparte reacties. Sterkte met Mariëlle!

...
10.10 | 07:41

Wat een schitterende foto. Veel geluk meiden! En voor Selina natuurlijk ook mèt de meiden!

...
08.10 | 19:32

Wat een mooie hondjes.

...
07.10 | 23:29

Veel sterkte met het verlies van de kleine hummel!

...
Je vindt deze pagina leuk