Dagboek van Els

Twee Maine coons van een half jaar oud. Na castratie en nader onderzoek komen ze ter adoptie

Vanochtend vroeg was het even haasten omdat ik samen met Mariëlle op verjaardagsvisite ging bij haar naamgenoo6t. Na thuiskomst waren alle hulptroepen al druk aan het werk en alles liep op rolletjes. We hadden klein onenigheidje tussen de hondjes Petra en Maja. Veel bloed, weinig schade. 

 

Laat in de middag kwam Sofie maar Gerard kijken. Heeft dus inderdaad een allergie die vele oorzaken kan hebben. Maar ziet er opeens wel heel slecht uit qua vacht en roodheid, bovendien heeft hij erg jeuk. De rode kat die eerder deze week door ons werd opgehaald nadat hij een nabij gelegen restaurant had verkozen tot pleisterplaats. Hij blijkt dus niet gecastreerd te zijn dus dat gaan we regelen. Kan misschien gelijk met de 2 Maine Coonjongens die ook in de opvang hier verblijven. 

Vandaag met onze kleine Mariëlle naar jarige Mariëlle naar wie ze vernoemd is. De jarige kreeg een tegoedbon voor 1000 hondenvoer, ze heeft zelf geen honden dus drie keer raden naar wie dat voer gaat. Super blij mee! Bovendien super trots op onze kleine Mariëlle want als een voorbeeld in de auto, op kantoor en ze at haar gebakje bijna met mes en vork, zo beschaafd!

Vanochtend was ik heel erg blij omdat Gerard (sinds ik hem ken) heel ondeugend was. En geloof mij, dat heb je heel wat rondvliegend meubilair in goede banen te leiden. Maar goed, dolblij dat hij.lekker in zijn veel te ruime vel zat. Inmiddels is het een allergisch vel! Want ondanks dat er niets veranderd is in voeding, wasmiddel enz., enz.. morgenmiddag komt dierenarts Sofie even naar hem kijken want niet alle medicatie van zijn ogen zijn te combineren. Het is ďus domweg even afwachten...

Er leek niets aan de hand, gisteravond ook nog goed gegeten en vanochtend bleek poes Bonnie te zijn overleden. Dat is voor ons natuurlijk erg schrikken maar voor het dier zelf én voor onze zielerust toch 'fijner' voor zover men bij overlijden van fijn mag spreken. Bonnie behaalde een respectabele leeftijd en we hopen dat ze hier een mooie oude dag heeft mogen slijten. 

 

Bea was ooit een verwilderde zwerfpoes. Ze kwam in asiel Walcheren terecht. De aldaar actieve vrijwilligster Bea nam haar liefdevol op in hart en huis. Toen Bea overleed werd er aan ons gevraagd om Bonnie op te nemen in het Kattenwoud. Bonnie bleek een nierpatiënt en omdat haar nagels krom groeide moest ze iedere paar maanden een dutje doen bij dierenarts Sofie om pijnlijk ingroeien te voorkomen. Bonnie deelde haar unit met mede-nierpatiënt kat Dirk. Hij is eveneens een onherplaatsbare kat afkomstig vanuit dierenasiel Walcheren. 

Lieve Bea, ik kende je niet persoonlijk maar je moet een goed mens geweest zijn om deze van origine straatmadelief in huis te nemen en handtam te krijgen. We zien het als een respectvol eerbetoon aan jou als groot kattenliefhebster om Bonnie hier haar laatste jaren door te laten brengen. Ik hoop vanuit de grond van mijn hart dat jullie nu herenigd zijn. 

Nieuwe commentaren

09.11 | 00:18

R.I.P. Lieve bange Bonnie, waarschijnlijk ben je nu herenigd met Bea. Sterkte voor iedereen die van haar hield!,

...
06.11 | 16:44

Judith, heel fijn dat je Nina nog zo een fantastische tijd hebt gegeven. Heel veel sterkte met dit enorme verlies

...
05.11 | 17:51

Zoveel respect voor Judith! En ook al kon Nina niet langer leven ze heeft vast en zeker gevoeld dat Judith tot de laatste stap bij haar was.❤️

...
05.11 | 12:33

Judith je hebt Nina wel een hele fijne gegeven, maar afscheid nemen, went nooit. Heel veel sterkte.

...