Dagboek van Els

Vandaag woont Gabber een weekje bij ons en hij is zo lief! Anne-Marie maakte een foto van Gabber en Desiree, zij zijn ook zijn virtuele adoptanten.

Ik werd geacht vandaag bergen werk te verzetten maar ik voel me gesloopt. Vanochtend naar het ziekenhuis gebeld want ik wilde een afspraak maken met de orthopeed voor mijn enkel. Vraagt de secretaresse je het hemd van het lijf, komt ze tot de conclusie dat het waarschijnlijk niet het bot betreft maar 'ites er omheen' dus moet ik me tot de huisarts wenden. Bovendien zag ze al een afspraak staan op 15 januari, dus ik was al ingepland. Lijkt me een beetje lang duren als je in de ochtend je bed niet uit kunt omdat je niet kunt staan, laat staan kunt lopen... Toch maar even contact opnemen met de huisarts. Vanwege grote drukte alleen bereikbaar voor spoedgevallen. Morgen een nieuwe poging. En dat vergt nogal wat van een anti-dokter persoon!

 

Maar goed. De pupjes moesten ontwormd worden. Dus ook direct weer maar even wegen en het verbaast me dat er niemand aan de poort stond om te vragen wat er aan de hand was. Wat een schreeuwlelijkerds zeg! Mijn oren doen er gewoon pijn van! Ze moeten dan namelijk toch wel een minuutje of vijf onder hun warmtelamp vandaag, worden in hun schoonheidsslaapje verstoord en dat terwijl moederlief niet direct klaar staat om hun toch al dikke buikjes te vullen. Een ware schande vinden ze het! Maar wat worden ze leuk! Nu worden het echte hondjes met wiemelkontjes!

 

Terug in huis werd ik gebeld door een bedrijf in Houten. Daar verzorgen ze al ongeveer 15 jaar een zwerfpoesje. Ze heeft daar een buitenhuisje, ze hebben haar destijds ook al laten steriliseren en ze wordt dagelijks gevoerd. Nu gaat het bedrijf verhuizen en een medewerkster doet al heel lang haar best om voor het diertje een goed onderkomen te vinden. De poes is wel enigzins benaderbaar maar natuurlijk geen aaibare schootpoes dus haar kansen zijn minimaal. Oké, dan mag ze wel bij ons. Ze gaat oefenen met haar te vangen en over een paar dagen vernemen we nader!

 

Jan en ik namen een pauze en we hebben het kerstpakket uitgepakt wat we gisteren 'even tussendoor' hebben gekregen. Gelukkig had ik het wel direct ergens veilig weggezet want want een verrassingen daar allemaal wel niet inzaten. Teveel om op te noemen maar de foto geeft wel een beeld. Dat is nog eens leuk uitpakken, dank jullie wel lieve, zeer gewaardeerde gevers. We zijn dolgelukkig met de cadeautjes maar de blijken van waardering zijn al helemaal onbetaalbaar! We hebben het ook op het juiste moment uitgepakt. Want in alle eerlijkheid had ik op facebook geplaatst dat de opkomst voor de kerstmarkt teleurstellend was. Maar dat de opbrengst desalniettemin fenomenaal was. Krijg je me toch een hoop commentaar. Dat ik net deed alsof 900 euro bijna niets was. Wie het kleine niet eert... Enz., enz.. En dat staat er helemaal niet. De opbrengst is een jubelopbrengst maar ik vind het altijd zo fijn dat de eerder en elders ter dood veroordeelde bewoners hier zelf kunnen laten zien dat ze wel degelijk alle moeite waard zijn. Dat mensen zelf kunnen zien en voelen hoe de dieren hier leven en wonen, dat liefde voor de 'vergeten/voormalig kansloze' dieren daardoor een grotere maatschappelijke draagkracht krijgt. Dat we ons netwerk uit kunnen breiden. Bovendien heeft mijn vader mij altijd geleerd dat eerlijkheid gewaardeerd zou worden. Want met een opbrengst van 900 euro had ik hier ook zomaar erg geloofwaardig kunnen beweren dat het storm liep.

 

Sorry lieve mensen maar ik kwam er domweg niet aan toe om het dagboek te updaten. Heel veel voorbereidingen, zelfs afgelopen zaterdag een hele dag de pupjes niet gezien. Moest Jan al dat geknuffel van mij overnemen... Maar goed, wat hebben we ons best gedaan om de kerstmarkt tot een succes te maken. En op de dag zelf hebben we als een geweldig vriendenteam gezorgd dat alles op rolletjes verliep. De opkomst was uitermate teleurstellend maar de opbrengst was gezien het beperkte aantal bezoekers wel fenomenaal goed. Maar liefst 900 euro voor de dieren! Nu staat de hele boel nog op zijn kop. Het huis (inclusief de Kattine) is bedolven onder 'Kerst' en er zal nog heel wat met de handjes moeten worden gewapperd om orde in de chaos te creëren. Maar vandaag zijn er belangrijkere zaken die de prioriteit hebben. Pupjes en moeder ontwormen. Hun mooie uitloop proberen in elkaar te zetten en wellicht even brainstormen over hun verhuizing naar de grote hondenunits zodat moeder Diva herenigd kan worden met grote liefde Scot. Uiteraard zonder dat de pupjes daarbij enig risico lopen. Alhoewel geen enkel levend wezen van Scot iets te vrezen heeft.. Maar even resumerend: vandaag draait het hier om de dieren en om het begin te maken van een nieuwe nieuwsbrief!

met de opbouw van onze Kerstmarkt. Zo'n ontzettend groot aanbod, ik ben nog niet eens op de helft...

Gisteren nog wat geknutseld, of beter gezegd, wat knutsels afgewerkt en opgeruimd. Heel veel opgeruimd! De contouren van onze Kattine werden weer enigzins zichtbaar en we bleken nog steeds een eettafel te bezitten na het opruimen van een dikke drie lagen knutselmaterialen. De logeerkamer puilt uit met de allerleukste spulletjes en vanochtend kwamen twee trouwe fans van de dieren ook nog eens een auto vol afleveren. Nathaly en Wendy hebben vandaag ook nog eens ieder op eigen lokatie hun best gedaan en ook dat ziet er op de mij toegezonden foto's héél erg leuk uit.

 

Gisteravond ging het poes Dana niet goed, ze sukkelt al een poosje met haar bekkie. Even een appje gestuurd naar Sofie om te vragen of die vanochtend spreekuur had, want in verband met Sinterklaas kon dat natuurlijk wel eens anders zijn. Maar Sofie was er, er werd dus een bezoek ingepland. Jan moest gaan want ik was in afwachting van Astrid en Mia. Coco ging ook direct even mee want die plukt zich weer een tikkeltje kaal. Maar vanochtend ben ik me eerst drie slagen in de rondte geschrokken, ik kon gewoonweg helemaal niet lopen! Dus op de rand van het bed, pijnstillers genomen, beetje proberen de voet te bewegen en langzaam aan ging het ietsjes beter. Direct de beslissing genomen dat ik na de Kerstmarkt even helemaal niets inplan, geen evenemente, geen afspraken, helemaal niets! Ik ga eerst mijn enkel nader laten onderzoeken en doen wat de dokters zeggen. Want dit is echt niet normaal...

 

Poes Dana werd opgenomen bij dierenarts Sofie. Ze zou de kaak openmaken, schoonmaken en alleen op die manier kon ze een juiste diagnose stellen. Blijkt die arme schat een tumor te hebben waardoor haar kaak op breken stond. Niet operabel en zeer pijnlijk. We konden niet anders besluiten dan haar niet meer wakker te laten worden. Oei, ook die doet pijn! Dana was nog jong, Dana was zo ontzettend lief en dit heeft ze zo ontzettend niet verdiend. En dan gebeurt waar ik het altijd, steeds opnieuw weer moeilijk mee heb... We moeten door! Bejaarde Gabbertje is verhuisd naar het Marga-huis. Lekker dicht bij de verwarming en als hij het daar niet leuk vindt mag hij maandag weer terug naar de Kattine.

 

En eigenlijk hadden we vandaag ook een feestdag want Claudetje is vandaag twee jaar bij ons. Claudetje, Claudootje. Wat een feestje om dit hondje in ons midden te mogen hebben. Verdriet en vreugde, het ligt hier heel vaak, heel dicht bij elkaar. Ik kocht van de week een Sinterklaastaart. De dame acher de kassa vroeg mij of ik ook pakjesavond ging vieren waarop ik antwoordde dat ik in Jan al het mooiste cadeautje had gekregen wat een mens zich maar kan wensen. Dat vond ze zo schattig dat ze dat aan haar eigen man ook met een taartje gingen vertellen. Toen Jan me later vroeg of ik het ook daadwerkelijk meende heb ik hem gezegd dat ik, ondanks dat het leven hier bergen werk en oneindig veel verdriet met zich meebrengt ik nergens anders liever zou zijn. Dat ik me rijk kan voelen doordat we zoveel dieren kunnen helpen. Dat ik het fantastisch vind wanneer ik vanuit de grond van mijn hart kan zeggen: breng dat dier maar naar hier, dan mag hij wel bij ons wonen...

Nieuwe commentaren

Vandaag | 10:26

Is het niet een optie om een grote houten bak of panelen neer te zetten zodat ze de afscheiding niet associeert met tralies?
Het is toch wel heel diep triest.

...
Vandaag | 01:59

Ik. die mezelf toch als redelijk nuchter inschat, krijg een brok in mijn keel bij het lezen van de traan uit het honden oog..... Els ik leef met jou en Diva mee

...
Gisteren | 22:20

Ooooh wat ontzettend aangrijpend, de reactie van Diva

...
11.12 | 22:43

Ooooh wat een schattig snoetje!!! En die oogjes.. smelt

...