Dagboek van Els

Vanochtend dus Jeanet en Muisje opgehaald en naar Sofie gereden. Bij Muisje gebleven tot ze sliep, er werden voor de zekerheid nog röntgenfoto's gemaakt en ze kreeg een infuus om de nieren zo min mogelijk te belasten. Jeanet en ik hebben in die tussentijd wat rondgehangen in de buurt daar en nauwelijks 1,5, uur later kwam het verlossende telefoontje, Muis was alweer wakker. Eenmaal thuis in huize Verdult heeft ze op haar gemak haar roes uitgeslapen en vanavond zelfs alweer wat gegeten, bijna inclusief een aantal vingers. Mouse is back! Godzijdank. En dan denk je wel eens even aan de tegenstellingen in zo'n hondenleventje. Bijna zes jaar geleden hebben wij haar op het nippertje van de dood gered en daarmee voorkomen dat ze een anonieme dood zou sterven. Nu deze ingreep en daarmee het roesje noodzakelijk bleek was haar hele adoptiefamilie bloednerveus over hoe én of ze dit allemaal wel zou doorstaan. Knappe, dappere Muis!

 

Bij thuiskomst waren een aantal vrijwilligers druk doende met schoonmaken en een aantal met het opknappen van een unit. Na het plegen van een aantal telefoontjes heb ik me daar bij aangesloten. Het Kitty-huis wordt er ook weer eentje om trots op te zijn hoor.

 

Vandaag kreeg Pitbull Tygo bezoek van een aspirant adoptant die het helemaal met hem ziet zitten. Tygo ook met hem dus Tygo is besproken. Dat voelt echt goed. Oppas Davy is laaiend enthousiast en vermoed dat het een buitengewoon goede match is. Natuurlijk hou ik jullie op de hoogte.

Nog niet helemaal klaar maar we zijn al een eindje op weg met het opleuken van de unit van Kitty.

Na een volkomen slapeloze nacht, tegen de ochtend in slaap gevallen. Dus toch nog 2 uurtjes geslapen. Nique belde, Sofietje was verslechterd dus het spoelen is zinloos. Dierenarts Sofie vond dat ze beter naar huis kon gaan en dan proberen om terug aan het eten te krijgen. Want ze was nu überhaupt te zwak om alternatieven te gaan zoeken. Maar Sofie heeft ook een beetje rust nodig en logeerhond Wim kwam dus naar hier. Weer een hond erbij, niet gemakkelijk maar het zal wel weer moeten lukken hoor. 

 

Vanmiddag heb ik poes Kitty in een mega bench tijdelijk in de Kattine gehuisvest. Eerder deze week was ze niet top fit en morgen gaan de vrijwilligers verder aan haar unit. Ze lijkt nu niets te mankeren maar stel je voor dat ze schrikt van het geschilder en geknutsel. Ik zou me zorgen maken en nu kan ik haar mooi in de gaten houden. Poes Venna is ook al niet lekker. Ze heeft een prik gehad en ook even goed in de gaten houden. Verder heb ik knutsel voorbereidingen getroffen en nog wat gewerkt voor mijn buitenshuisbaas. Morgen even allemaal duimen. Muisje, het Schippertje van inmiddels ruim 17 jaar, gaat naar dierenarts Sofie. Ze wil niets meer eten en omdat alle voorgaande onderzoeken geen uitsluitsel geven, blijven eigenlijk alleen haar tanden over. Een roesje, narcose is bijzonder risicovol op die leeftijd. Maar niets eten is op een gegeven moment ook dodelijk. 

De recente verhuizing is bejaarde Maxima (18 jaar) waarschijnlijk niet in de koude kleren gaan zitten. Alhoewel ze erg gelukkig en tevreden leek in ons Marga-huis. Haar afscheid kwam dan ook totaal onverwachts. Slaap zacht poezedametje, ik weet dat je een mooi leven hebt gehad toen jouw baasje nog wel voor je kon zorgen. En hierbij spreek ik ook de hoop uit dat bejaarde dieren, met name katten, niet noodgedwongen moeten verhuizen. Het vraagt aanpassingsvermogen, veerkracht en energie die de dieren niet langer ongelimiteerd tot hun beschikking hebben. Soms kan het niet anders en in dat geval blijven ze hier welkom, maar meer dan onze uiterste best kunnen we ook niet voor hen doen.

 

 

Het echtpaar wat gisteren kennis maakte met Tygo heeft afgehaakt. Er werd gevreesd dat door zijn enthousiasme de vrouw des huizes moeite zou hebben met uitlaten. Bij twijfel niet inhalen, bij twijfel zeker het dier in kwestie niet adopteren!

 

Met Kitty lijkt het veel beter te gaan dan gisteren. Maar er is helaas nog weinig verandering in de situatie van golden Sofietje. Zij heeft nu zes infusen achter de rug, nu even een time out vanwege het opzwellen van de poot waarin het infuus was aangebracht. Er werd bloed afgenomen maar het lab heeft de resultaten nog niet!

Ik weet het even niet meer zo goed. Opeenvolgend nogal wat drama en dan krijg je het idee dat het iedere keer wanneer de telefoon gaat, slecht nieuws betreft! En dan opeens dan keert het tij en vraagt er iemand heel erg overwogen naar Tygo. Een vrijwilligster maakt foto's van Alissa omdat er misschien belangstelling voor haar is. Cane Corso Philip blijkt Coccidiose te hebben en dat is absoluut geen feestje! Ik krijg opeens een dierenartsrekening binnen betreffende een hond die al lang geleden is herplaatst, begrijp ik niets van. Morgen maar eens bellen want ik heb daar helemaal geen toestemming voor gegeven! En we lopen hier, plat gezegd, helemaal leeg! We kunnen dergelijke 'verrassingen' er helemaal niet bij hebben.


Het wordt de hoogste tijd om de dingen hier eens haarfijn op een rijtje te zetten. En dat niet alleen. Het leven is een puinhoop want we zijn overal tegelijk bezig. Morgen nog een opdracht afmaken en dan eens even in de reorganisatie van een thans ontregeld huishouden. Dus volgende week doe ik niets anders dan de dieren en opruimen, opruimen en nog eens opruimen. Voor de buitenwereld zal ik dus een weekje van de aardbodem verdwijnen anders kom ik er domweg niet aan toe.

 

Anderzijds moet ik ook weer melden dat er vandaag veel is gedaan. Kicki kwam ook nog vrijwilligen zodat Jeanet de muren van de tweede unit kon schilderen. Gerrit heeft een stukje buitenwerk geschilderd. Bab deed de boekhouding. Miranda de huisjes en de (eindelijk ontruimde) Kattine. De buitenkast is af, morgen even wat schappen verzorgen en verf bij halen voor Kitty's huisje. Poes Kitty is trouwens niet in orde dus morgen even medicatie voor haar ophalen. Vandaag reed ik ook al in alle vroegte naar dierenarts Sofie vanwege de benodigde medicatie om de Coccidiose van Philip te bestrijden en preventief voor Gerard. We kochten een weegschaal want het komt nogal nauw qua gewicht en hoeveelheid. Nique bracht nog folders van Big Smile. Mijn printer vertoonde kuren, print niet alles wat op de computer wel op de pagina staat. Mijn ziekenhuisbezoek voor mijn enkel werd een week uitgesteld vanwege een agenda-fout aldaar. Jan onderhield de contacten tussen Davy en de geintresseerde voor Tygo omdat ik moest werken. Jolanda wandelde met Joe. Dierenspeciaalzaak Willemen bracht nog een heleboel lekkers voor de dieren en wij mogen al helemaal niet klagen want Gerrit had een feestmaal voor ons bij die Astrid heeft gekookt. Echt heerlijk! Dubbel heerlijk omdat we tegen de klok van 22.00 uur pas aan eten toekwamen en dan is het dubbel fijn als je het niet eerst zelf klaar hoeft te maken.


De update leest een beetje chaotisch en ik kan u vertellen, dat was het allemaal ook!

Nieuwe commentaren

20.05 | 10:09

Rust zacht lieve Sofietje en veel sterkte voor de betrokkenen.
Wat een ontzettend verdrietig bericht.

...
19.05 | 17:15

Fijn dat Sofietje nog een mooie tijd gehad heeft maar triest dat het niet langer heeft mogen duren. Heel veel sterkte.

...
19.05 | 17:07

Och Nique, wat een vreselijk triest bericht van Sofietje. Ik hoop dat de mooie tijd die ze bij jou heeft mogen hebben een troost voor je kan zijn.

...
19.05 | 15:59

Jammer dat Sofie het ondanks alle goed zorgen niet heeft gered. Sterkte toegewenst met dit verlies.

...